Złota Dziesiątka pieśni Przemysława Gintrowskiego

By | 22 grudnia 2015

Plebiscyt na Złotą Dziesiątkę pieśni Przemysława Gintrowskiego rozstrzygnięty!

Poprzez pieśń Przemysława Gintrowskiego rozumiemy piosenkę z muzyką skomponowaną przez Przemysława Gintrowskiego oraz przez niego wykonywaną (także wspólnie z Jackiem Kaczmarskim, Zbigniewem Łapińskim lub innymi artystami). Każdy z głosujących wskazywał trzy piosenki – na miejscach od pierwszego do trzeciego. Utwór wskazany na pierwszym miejscu otrzymywał trzy punkty, na drugim – dwa, na trzecim – jeden. O ostatecznej kolejności Złotej Dziesiątki decydowała suma punktów uzyskanych przez piosenki wskazane przez wszystkich głosujących. W głosowaniu wzięło udział 755 osób. Zagłosowano na 62 utwory Przemysława Gintrowskiego.

A oto Złota Dziesiątka:

Miejsce 10. A my nie chcemy uciekać stąd.
Liczba punktów: 119, autor tekstu: Jacek Kaczmarski.

Utwór pochodzący z programu Pamiątki inspirowany tragicznym w skutkach pożarem w szpitalu psychiatrycznym w Górnej Grupie. W drugiej połowie lat 80. stał się rodzajem manifestu polskości, patriotyzmu.

Miejsce 9. Kantyczka z lotu ptaka.
Liczba punktów: 151, autor tekstu: Jacek Kaczmarski.

Pieśń zamykająca program Wojna postu z karnawałem, będąca ironicznym podsumowaniem ludzkich zachowań w Polsce czasów przejściowych po 1989 roku. Dzięki patetycznej muzyce Przemysława Gintrowskiego utwór często interpretowany literalnie, jako manifest ksenofobii i szowinizmu narodowego.

Miejsce 8. Tylko kołysanka.
Liczba punktów: 177, autor tekstu: Justyna Holm.

Piosenka napisana do filmu Macieja Ślesickiego pt. [i]Tato[/i] (z 1995 roku) jest równie przejmująca jak sam film. Po śmierci Przemysława Gintrowskiego stała się rodzajem epitafium dla tego genialnego artysty i wspaniałego człowieka.

Miejsce 7. Śmiech.
Liczba punktów: 183, autor tekstu: Krzysztof Maria Sieniawski.

Jedna z najstarszych, a zarazem najbardziej rozpoznawalnych piosenek Przemysława Gintrowskiego, pochodzi z programu Mury (1979). Śpiewana wspólnie z Jackiem Kaczmarskim i Zbigniewem Łapińskim należała do żelaznego repertuaru Tria Gintrowski-Kaczmarski-Łapiński.

Miejsce 6. Modlitwa o wschodzie słońca.
Liczba punktów: 192, autor tekstu: Natan Tenenbaum.

Wiersz autorstwa poety ze Sztokholmu, należącego do emigracji marcowej, przysłany Triu Gintrowski-Kaczmarski-Łapiński w roku 1980, stał się mottem programu Muzeum, a także manifestem tak zwanej pierwszej „Solidarności”. Jest to jednocześnie – jeżeli chodzi o tekst – jedyna nieautorska piosenka należąca do solowego repertuaru Jacka Kaczmarskiego (śpiewana przez Jacka na koncertach, a nie będąca wierszem jego autorstwa).

Miejsce 5. Karol Levittoux.
Liczba punktów: 225, autor tekstu: Jerzy Czech.

Pochodzący z programu Kamienie, złożonego do tekstów Jerzego Czecha, jest zdecydowanie wyróżniającym się i jednym z najbardziej poruszających w całym repertuarze Przemysława Gintrowskiego. Inspirowany autentyczną historią bohaterskiego studenta należącego do ruchu oporu przeciwko caratowi w Polsce pod zaborem rosyjskim.

Miejsce 4. Ja.
Liczba punktów: 303, autor tekstu: Jacek Kaczmarski.

Duża różnica w liczbie punktów między utworem na miejscu piątym (225) i na miejscu czwartym (303) dobitnie wskazuje, że pozostała nam ścisła czołówka czterech zdecydowanie najbardziej popularnych piosenek Przemysława Gintrowskiego. Ja to jeden z programowych utworów Wojny postu z karnawałem – tak bliski Jackowi Kaczmarskiemu, a przez to niezwykle autentyczny w swej wymowie manifest indywidualizmu.

Miejsce 3. Autoportret Witkacego.
Liczba punktów: 303, autor tekstu: Jacek Kaczmarski.

Piosenka z programu Muzeum, niezwykle ekspresyjnie wykonywana, należy niewątpliwie do najlepszych z repertuaru Przemysława Gintrowskiego. Swoją popularność w latach 80. zawdzięcza wątkom antykomunistycznym, a także empatii i kunsztowi Jacka Kaczmarskiego, który potrafił „wejść w duszę” innego człowieka, a nade wszystko naśladować styl innych artystów – w tym wypadku „mówić Witkacym”.
Obie piosenki (Ja i Autoportret Witkacego) uzyskały tę samą liczbę punktów, jednak utwór Ja został wskazany na pierwszym miejscu przez czterdziestu jeden głosujących, zaś Autoportret Witkacego aż przez siedemdziesięciu dwóch, stąd taki porządek piosenek nr 3 i 4.

Miejsce 2. Epitafium dla Jesienina.
Liczba punktów: 359, autor tekstu: Krzysztof Maria Sieniawski.

Monumentalny utwór poświęcony rosyjskiemu poecie, który zginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Jest to jednocześnie – jak twierdzi Krzysztof Gajda – jeden z kilku wierszy, które zapewnią Sieniawskiemu przejście do panteonu poetów polskich.

Miejsce 1. Powrót.
Liczba punktów: 587, autor tekstu: Jacek Kaczmarski.

Lider jest samotny! (587 punktów wobec 359 dla miejsca drugiego). Częściej niż co trzeci głosujący wymienił ten utwór w swojej trójce ulubionych, w tym aż stu jedenastu postawiło go na pierwszym miejscu. Stąd tak miażdżąca przewaga lidera nad pozostałymi piosenkami.
Powrót – piosenka puentująca program Raj (z 1980 roku) – jest jedną z najtrudniejszych intelektualnie w całej twórczości Jacka Kaczmarskiego. Skomplikowany filozoficznie utwór ma wskazywać drogę w obliczu czekającej ludzkość (a może tylko ludzki system wartości) apokalipsy. Poeta odwołuje się do wnętrza człowieka – w sobie, jak mówi, należy szukać sensu Wszechświata, Absolutu. Powrót jest jednocześnie wierszem pełnym liryzmu i – paradoksalnie – humanizmu.